Oorlog

Er is een afschuwelijke oorlog gaande in Oekraïne! Mijn hart doet enorm veel pijn bij het zien wat daar gebeurt: al dat geweld, al die doden, al die gewonden, al die vluchtelingen, al die pijn en al dat lijden. Zoals ik graag met de mensen om me heen in vrede wil leven, zo willen de mensen in Oekraïne ook graag in vrede leven. Wie wil deze oorlog? Toch niemand! Ik mag aannemen, de meerderheid van het Russische volk ook niet. Het is hoofdzakelijk Poetin en in zijn kielzog een groep aanhangers of misschien hielenlikkers die verantwoordelijk zijn voor de huidige situatie.

Wat mij bezig houdt is de vraag hoe ik me als boeddhist dient te verhouden tot deze situatie. Wat ons steeds weer parten speelt in onze meditatie, maar ook in ons dagelijks leven – zo lang we nog niet verlicht zijn – is onze reactiviteit. We hebben de neiging ons leven te sturen en vinden dat een heleboel dingen anders zouden moeten dan hoe het leven zich ontvouwt. We verzetten ons regelmatig tegen de werkelijkheid. Kortom we hebben vele malen ruzie en conflicten met hetgeen wat het leven ons biedt. We hebben dan te maken met onze reactiviteit en dat schept dukkha (allerlei vormen van pijn en lijden). Naarmate we langer mediteren en meer kunnen komen tot loslaten, komen we tot meer vrede in ons bestaan en daarmee ook vrede met het pijnlijke deel.

Ik weet hoe belangrijk het is vrede te hebben met wat er is en waar je niets aan kunt veranderen. Daarom houdt deze oorlog mij zo bezig want ik voel me verbonden met de mensen daar en voel ook de pijn die deze mensen moeten ondergaan. Ik wil eerlijk zeggen dat ik nog geen vrede heb met de huidige situatie daar. De uitdaging om te komen tot vrede houdt me wel bezig!

Wat ik wel kan doen is liefdevolle wensen naar de mensen daar sturen en, voor zover het mij mogelijk is, deze mensen (denk aan de vele vluchtelingen) materieel steunen.

En Poetin, moeten we die ook liefdevolle wensen sturen omdat hij het wellicht het meeste nodig heeft? Doe het maar, maar ik ben er nog niet aan toe! Hopelijk komt dat nog. Wat ik wel zeker weet is hoe belangrijk het is om zelf richting jezelf en richting alle mensen – ja alle levende wezens – liefde en mededogen te kunnen uitstralen! En dat ik zo zelf op deze manier kan meewerken aan het stichten van vrede.

Driedaagse, vierdaagse, vijf- of nogmeerdaagse

Een blog van Riët Aarsse Met plezier kijk ik naar de beelden van de Vierdaagse die een driedaagse wandeltocht werd. De beelden brengen me terug naar mijn studententijd toen ik…

Vrolijker het einde tegemoet

Een blog van Frits Koster Dit voorjaar heb ik via 30NOW een cursus mogen verzorgen over ‘Tien Spirituele Metgezellen’. Hierin hebben we online tien heilzame kwaliteiten verkend, die in de…

Een ‘wake-up call’

Zo werd het genoemd, de invasie van Rusland in Oekraïne. Een wake-up call voor de terreur die een bezeten autocratische president een democratisch land en zijn inwoners kan bezorgen. Vorig…

Over het lezen van een sutta

Een middellange blog van Chris Grijns Als gepassioneerd beoefenaar zit en loop ik graag in aandacht. Op een gegeven moment komt dan ook de behoefte om te lezen. Om direct…

Het reproductiegetal van vriendelijkheid

Voor de zomer stond ik met de fiets voor een stoplicht te wachten. Na een lange en volle dag werken in het onderwijs stond ik daar, in gedachten verzonken. Toen…

Hoe jezelf te geven aan deze wereld

In het Vipassana Centrum in Groningen organiseren we activiteiten die ingaan op samenleven in deze overgangstijd. Meditatie geeft de mogelijkheid om bewust te zijn van wat er speelt in lichaam…

Alles inclusief? Hoe dan?

Op het moment dat ik deze blog schrijf zijn de Taliban bezig aan hun opmars om Afghanistan te veroveren op de zittende regeringstroepen. Kabul staat op het punt te vallen.…

Waardeer je inzet en vertrouwen zal groeien

Het lijkt zo tegenstrijdig: stil zitten op je kussen, opmerkzaamheid beoefenen en dan beseffen  dat de Dhamma uiteindelijk oproept tot actie, heel praktisch is. Actiegericht? Dat kon ik destijds –…

Liefde is de essentie van alle religies

God is liefde, dat is de essentie van het christendom. Jezus heeft dat breed uitgedragen. De grote betekenis van deze religie is dat velen Jezus’ voorbeeld proberen te volgen, met…

De natuur als leermeester

Zodra ik al fietsend de stad achter mij laat en de weilanden met de wilgen en slootjes mijn blik vangen, komt er een soort rust over mij heen. De schouders…