Op weg … het pad is de verlichting

Een blog van Mirjam Schild

Een paar weekenden terug hadden we het voorrecht onze kleindochter van 1,5 jaar twee dagen om ons heen te hebben. We besloten na het avondeten nog een klein wandelingetje te maken naar de rivier. Leuk, dachten we dan kan ze nog even het water zien. Ons huis ligt er een kleine honderd meter vandaan dus het doel zou snel bereikt zijn, zelfs voor de kleine dreumesvoetjes.

Wat wij met onze doelgerichte grote mensen hersenen niet hadden voorzien was dat de straat waar we doorheen moesten om bij de rivier te komen voor de kleine nieuwsgierige, onderzoekende dreumes vele malen interessanter was dan het 90 meter verderop liggende doel.

Plassen, blaadjes, steentjes, stoepranden (wow wat zijn die hoog!) auto’s, fietsen, en deuren, ja deuren in alle soorten en maten, trokken haar aandacht en we werden getrakteerd op commentaar “Owww, die, die, en …”, altijd samengaand met een uitstrekkende hand naar ons en een lachend en genietend snoetje. De straat was haar weg en daarin was meer dan voldoende te ontdekken.

Zo kunnen we ons meditatie pad ook beschouwen. De beoefening van aandacht wordt door de Boeddha het directe pad naar bevrijding genoemd. Hij geeft ook in vele van zijn leerredes hele duidelijke en inspirerende aanwijzingen hoe dat pad te bewandelen en vooral hoe het te zien als een pad om te oefenen. En op dat pad ontdek je honderden dingen en doe je evenzovele inzichten op om uiteindelijk het doel van bevrijding te kunnen bereiken.

Het vreugdevolle is dat we ons niet hoeven te haasten naar ons doel, de kans is groot namelijk dat we onderweg op ons pad naar dat doel allerlei dingen tegenkomen die interessant zijn en inzichten geven. De obstakels (hee de dingen lopen anders dan ik had gewild, wat leert me dat?) of de ervaringen die ons bewustzijn en inzicht in dit leven vergroten en waarvan we kunnen leren – “Wow stoepranden zijn echt hoog voor mijn 1,5-jarig kleine benen”; “Als je in een plas stapt dan word je nat en komen er allemaal rimpelingen…”; of: “Als ik een handje vraag dan voel ik me veilig”. Misschien juist daarom zorgt het pad wel voor verlichting en niet zozeer het doel waarnaar we op weg zijn.

Het bijzondere is dat inzichten en kleine vreugdevolle momenten van bevrijding meestal ontstaan als we niet te veel bezig zijn met het doel ‘iets’ willen bereiken maar wel de intentie hebben in zoveel mogelijk momenten met onze aandacht aanwezig te zijn.

Je zult zeker de momenten van onverwachte inzichten herkennen als je meditatie of leven in aandacht beoefent. Een moment waarop je niet van tevoren bedacht had; als ik dit ga doen dan krijg ik vast een giga-inzicht of raak ik in een klap bevrijd of verlicht. Nee, het zijn juist de momenten van gewone alledaagse bezigheden, groente snijden, het water langs je huid voelen stromen, het zien van de vergankelijkheid in de beweging van de wolken, In contact komen met leegte als je in de stilte van de vroege dag stapt, een vriendelijke handeling naar de ander waardoor je ervaart hoe verbonden we zijn.

Persoonlijk ben ik niet bezig met een groot doel te willen bereiken, ik voel me vreugdevol en diep verbonden met het pad van aandacht waarop ik loop. De vele momenten van ontspanning, inzichten en opgedane wijsheid en de kleine niet-lijden momenten geven me alle vertrouwen dat dit pad nog voldoende in zich herbergt om deze weg met nieuwsgierigheid en openheid verder op te wandelen.

En de rivier? Die stroomt wel en we zullen daar ook zeker aankomen als het de tijd daarvoor is ….

Joshu’s zendo

Een monnik vroeg meester Joshu: ‘Wat is de zendo?’ De meester zei: ‘Van de zendo kom je. Naar de zendo ga je. Alles, overal is de zendo. Er is geen andere plaats.’

– Vertaald door Frank De Waele naar: ‘J. Green, The Recorded Sayings of Zen Master Joshu’

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws

Ouder worden

Een blog van Dingeman Boot Kort geleden ben ik 90 jaar geworden. Het is alsof ik er nog aan moet wennen zo oud te zijn. Natuurlijk is het een zegen…

Wereldwijde verbinding – taal en hart

Een blog van Riët Aarsse Terwijl een aantal van mijn Vipassana.nu collega’s de 90e verjaardag van Dingeman Boot vierden, was ik ondergedompeld in een wereldwijde online Insight Dialogue weekend retraite.…

Dukkha … een kleine verkenning

Een blog van Chris Grijns Als we schrikken van de verkiezingsuitslag, ons machteloos voelen bij humanitaire nood, als we helemaal genoeg hebben van het dagelijks nieuws, of ons schuldig voelen…

Verbinden met onze kernwaarden

Een blog van Mirjam Schild en Frits Koster Vanaf 7 oktober heeft de wereld een enorme schok gehad met de geweldsuitbarsting in het Midden-Oosten, waarbij een pijnlijk oud probleem in…

Hoe jezelf te geven aan deze wereld

In het Vipassana Centrum in Groningen organiseren we activiteiten die ingaan op samenleven in deze overgangstijd. Meditatie geeft de mogelijkheid om bewust te zijn van wat er speelt in lichaam…

Idolen, spirituele inspiratie en chanting

Een blog van Riët Aarsse Als twintiger was ik gegrepen door die diepe lach, haar intense aanwezigheid, rauwe stem  en vrolijke energie op het podium. Ik was fan van Tina…

Het leven op een hoog in de Pijp

Een blog van Ria Kea Ik woon in een oude stadswijk ”de Pijp” in Amsterdam op 1 hoog. Een huis met 4 verdiepingen en ik heb beneden-en bovenburen. Een huis gebouwd in…

Nieuwe wegen vinden

Een blog van Joost van den Heuvel-Rijnders Bij het verlaten van de supermarkt zie ik twee kinderen staan, een jongen en meisje. Jaartje of tien. Ze verkopen hun oude speelgoed,…

Driedaagse, vierdaagse, vijf- of nogmeerdaagse

Een blog van Riët Aarsse Met plezier kijk ik naar de beelden van de Vierdaagse die een driedaagse wandeltocht werd. De beelden brengen me terug naar mijn studententijd toen ik…