In het Chinees is het begrip ‘crisis’ opgebouwd uit de karakters voor ‘bedreiging’ en ‘kans’. Er is dus een opmerkelijke samenhang tussen beide. De coronacrisis vormt een bedreiging voor ons allemaal. We kunnen ziek worden en er zelfs aan sterven. Minder erg, maar toch ook erg ingrijpend kan deze tijd zijn voor de portemonnee.

Een crisis biedt ook kansen. De natuur laat dit goed zien. Er is jaarlijks een cyclisch proces van afsterven en weer opbloeien. Van komen en gaan. Een korte blik op onze eigen geschiedenis leert ons hetzelfde: een crisis kan ook louterend werken. Migraine leerde mij als puber om beter  te gaan luisteren naar mijn lichaam en minder perfectionistisch te zijn. Jaren later zorgde onvrede op mijn werk voor de zoektocht naar een nieuwe werkplek. Daar leerde ik mijn huidige vriendin kennen.

Kansen liggen er ook voor een verandering van de rol van de overheid. Misschien nemen we nu wel wat afstand van het harde en onpersoonlijke neo-liberalisme en omarmen we een sterkere,  zorgende rol voor de overheid. We kunnen meer naar elkaar toe groeien, meer verbinden en vanuit compassie en medemenselijkheid open staan voor elkaar. Er waait nu een wind van waardering door het land voor het zorgpersoneel. Zij vertegenwoordigen de waarden die weer worden gekoesterd door deze crisis, zoals zorgzaamheid, dienstbaarheid en verbondenheid. Zij zijn de nieuwe helden in deze tijd!

De huidige crisis biedt ook kansen voor de natuur om te herstellen. De lucht is nu al schoner. Voor velen is ons leven in deze fase minder doelgericht. We kunnen vertragen, weer eens een goed boek lezen, wandelen in de natuur, onze tijd nutteloos beleven. We kunnen wat bewegen van ‘hebben’ en ‘doen’ naar ‘zijn’. In de woorden van mijn buurvrouw tijdens een wandeling met de hond: ‘Het is een tijd van bezinning’. Wat we daarbij kunnen meenemen is het vertrouwen in verandering. Ook dit gaat voorbij. Ook crises komen en gaan.

Lees ook de andere artikelen op Vipassana.nu.