Het leven op een hoog in de Pijp

Een blog van Ria Kea

Ik woon in een oude stadswijk ”de Pijp” in Amsterdam op 1 hoog. Een huis met 4 verdiepingen en ik heb beneden-en bovenburen. Een huis gebouwd in 1890 met niet al te dikke muren en vloeren. We hebben in ons huis de afspraak om binnenshuis niet met schoenen te lopen zodat we het geluid van voetstappen iets reduceren.

Het is zondagochtend, ik geniet van de ochtendstilte, de stad die nog slaapt. Het tjirpen van de vogels, het zonlicht dat naar binnen valt. Langzamerhand ontwaakt de stad en ook mijn bovenburen. Ik ben mij bewust van het geschuifel boven mijn hoofd en de leefgeluiden van de kraan die loopt, de gordijnen die geopend worden.

Totdat deze leefgeluiden verstoord worden door harde voetstappen, kennelijk heeft de buurman besloten schoenen aan te doen. Na een poosje merk ik dat de gedachte opkomt dat hij zich niet aan onze afspraak houdt. Ik raak geïrriteerd en teleurgesteld.

Mijn neiging om te reageren met een berichtje laat ik voor wat het is en ik besluit even af te wachten. Misschien is hij van plan straks weg te gaan en moet hij nog het een en ander doen….

Ik ervaar machteloosheid, weet niet wat te doen en hoe te reageren deze keer. Ik wil geen burenruzie, ik wil geen zoveelste keer belofte horen dat zij hun best doen en dan er toch niet aan voldoen. Ik zie de vele keren dat het ook zo ging voor me. Zo gaat het, zo is het nu, dit is er. Ik voel angst om niet gehoord te worden, niet gezien te worden, verdriet. 

En dan opeens zie ik: dit is niet van Mij. Een zachtheid maakt plaats. In voel de knoop in mijn borst, de spanning wegvloeien, er ontstaat ruimte en vreugde. Ik voel compassie voor mijn buurman en mijn reacties.

Zo heb ik in het verleden gereageerd. Het zien hoe dit zich ontvouwt en het gevoel van bevrijding geeft mij weer opnieuw de richting hoe verder te gaan.

Dukkha … een kleine verkenning

Een blog van Chris Grijns Als we schrikken van de verkiezingsuitslag, ons machteloos voelen bij humanitaire nood, als we helemaal genoeg hebben van het dagelijks nieuws, of ons schuldig voelen…

Verbinden met onze kernwaarden

Een blog van Mirjam Schild en Frits Koster Vanaf 7 oktober heeft de wereld een enorme schok gehad met de geweldsuitbarsting in het Midden-Oosten, waarbij een pijnlijk oud probleem in…

Hoe jezelf te geven aan deze wereld

In het Vipassana Centrum in Groningen organiseren we activiteiten die ingaan op samenleven in deze overgangstijd. Meditatie geeft de mogelijkheid om bewust te zijn van wat er speelt in lichaam…

Op weg … het pad is de verlichting

Een blog van Mirjam Schild Een paar weekenden terug hadden we het voorrecht onze kleindochter van 1,5 jaar twee dagen om ons heen te hebben. We besloten na het avondeten…

Idolen, spirituele inspiratie en chanting

Een blog van Riët Aarsse Als twintiger was ik gegrepen door die diepe lach, haar intense aanwezigheid, rauwe stem  en vrolijke energie op het podium. Ik was fan van Tina…

Nieuwe wegen vinden

Een blog van Joost van den Heuvel-Rijnders Bij het verlaten van de supermarkt zie ik twee kinderen staan, een jongen en meisje. Jaartje of tien. Ze verkopen hun oude speelgoed,…

Driedaagse, vierdaagse, vijf- of nogmeerdaagse

Een blog van Riët Aarsse Met plezier kijk ik naar de beelden van de Vierdaagse die een driedaagse wandeltocht werd. De beelden brengen me terug naar mijn studententijd toen ik…

Vrolijker het einde tegemoet

Een blog van Frits Koster Dit voorjaar heb ik via 30NOW een cursus mogen verzorgen over ‘Tien Spirituele Metgezellen’. Hierin hebben we online tien heilzame kwaliteiten verkend, die in de…

Een ‘wake-up call’

Zo werd het genoemd, de invasie van Rusland in Oekraïne. Een wake-up call voor de terreur die een bezeten autocratische president een democratisch land en zijn inwoners kan bezorgen. Vorig…