Een handvol bladeren – Bart

Naarmate ik me meer verdiepte in meditatie en in de lessen van de Boeddha, overviel me een gevoel van veelheid en complexiteit. Er zijn zoveel meditatievormen en de Boeddha gaf zoveel lessen – ongeveer 80.000! Elke les wilde ik toepassen in mijn meditatieoefening. Verder wilde ik alles uit de lessen van de Boeddha begrijpen. Het werd een soort obsessief be-‘grijpen’. Onderwerpen als wedergeboorte en karma, ik moest ze ‘begrijpen’. Langzaam zag ik door de bomen het bos niet meer.

Plots kwam ik een les tegen met de titel ‘Een handvol bladeren’. Hier loopt de Boeddha door het bos met zijn discipelen en raapt een handvol bladeren op. Vervolgens vraagt hij: “Wat is meer, de bladeren in mijn hand of die in het bos?”. Uiteraard antwoorden de monniken: “De bladeren in de hand zijn gering in aantal, heer. Die boven in het bos zijn talrijker.” Hierop antwoordde de Boeddha: “Op dezelfde wijze, zijn die dingen die ik begrepen heb uit persoonlijke ervaring veel talrijker dan wat ik onderwezen heb. En waarom heb ik ze dan niet onderwezen? Omdat ze niet verbonden zijn met het doel en dus niet leiden tot ontgoocheling, tot onthechting, tot kalmte, tot directe kennis, tot zelf-ontwaken, tot vrijheid. Daarom heb ik ze niet onderwezen”.

Voor mij is het zo belangrijk om het doel van de Boeddha’s lessen voor ogen te houden: stress en de oorzaken van stress. Vrijheid en de oorzaken van vrijheid. Deze les is een van de belangrijkste bladeren in onze hand. Een ander belangrijk blad is vriendelijkheid. Een glimlach komt automatisch op wanneer ik me herinner aan hoe de Dalai Lama zijn religie omschrijft: “Mijn religie is vriendelijkheid”. Telkens als ik het oude patroon van alles willen begrijpen en vastklampen opmerk, herinner ik me aan de handvol bladeren. Hierdoor richt de aandacht zich op wat echt belangrijk is: vriendelijkheid en vrijheid.

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws

Lees ook de andere artikelen op Vipassana.nu.

Mediteren en zingen – Marij en Ank

“In iedere spirituele traditie wordt gezongen” – Jan Kortie. Wij (Marij en Ank) raakten afgelopen zomer n.a.v. een zangstilteretraite met Jan Kortie in gesprek over chanten op vipassana-retraites. Ik (Marij)…

Stiltehonger – Mirjam

Sinds ruim anderhalf jaar lijd ik aan een groeiende stiltehonger. Doordat ik geconfronteerd werd met een chronische ziekte, ben ik min of meer gedwongen geweest stilte en alleen-zijn als een…

Het zelf voorbij – Ria

Er is mij gevraagd een stukje te schrijven voor deze blog. Gelijk met de vraag kwam de gedachte mee: “Dit is niets voor mij, ik kan niet schrijven”. En direct…

Bearing witness – Marij

Vorig jaar, mei 2018, had ik eindelijk de moed om deel te nemen aan de Vrede en Verzoeningsdagen in voormalig concentratiekamp Buchenwald, georganiseerd door de Zen Peacemakers. Bernie Glassman was…

Mindful communiceren kunnen we leren – Frits

Twaalf jaar geleden haalde mijn vrouw Jetty me over om mee te doen aan een Insight Dialogue retraite die door de SIM werd georganiseerd o.l.v. de Amerikaanse retraitebegeleider Gregory Krame,…

Compassie is een werkwoord – Joost

‘Welkom. Ik ben blij dat je hier bent’. Deze woorden sprak de Birmese meditatieleraar Sayadaw U Kundala toen ik vroeg of ik in zijn centrum mocht komen mediteren.Zijn kamer was…

Snipverkouden – Chris

Met een vol hoofd en dichte oren is het niet lekker slapen. En zeker niet met dat gewoel en gepieker over hoe ik het morgen vol kan houden. Ik ben…

Kleine stap, grote verwondering – Marij

Het is de zevende dag van een self-retreat. De vanzelfsprekendheid van het zitten en lopen. We kunnen de hele dag buiten mediteren; de natuur als meditatietempel, vol verassingen. De veranderlijkheid is…

Meditatie en onderzoek – Frits

Tegenwoordig is er veel wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van het beoefenen van mindfulness en zelfcompassie.Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar weinig precieze inhoudelijke informatie over kan verstrekken, ook…
Menu