Een handvol bladeren

Naarmate ik me meer verdiepte in meditatie en in de lessen van de Boeddha, overviel me een gevoel van veelheid en complexiteit. Er zijn zoveel meditatievormen en de Boeddha gaf zoveel lessen – ongeveer 80.000! Elke les wilde ik toepassen in mijn meditatieoefening. Verder wilde ik alles uit de lessen van de Boeddha begrijpen. Het werd een soort obsessief be-‘grijpen’. Onderwerpen als wedergeboorte en karma, ik moest ze ‘begrijpen’. Langzaam zag ik door de bomen het bos niet meer.

Plots kwam ik een les tegen met de titel ‘Een handvol bladeren’. Hier loopt de Boeddha door het bos met zijn discipelen en raapt een handvol bladeren op. Vervolgens vraagt hij: “Wat is meer, de bladeren in mijn hand of die in het bos?”. Uiteraard antwoorden de monniken: “De bladeren in de hand zijn gering in aantal, heer. Die boven in het bos zijn talrijker.” Hierop antwoordde de Boeddha: “Op dezelfde wijze, zijn die dingen die ik begrepen heb uit persoonlijke ervaring veel talrijker dan wat ik onderwezen heb. En waarom heb ik ze dan niet onderwezen? Omdat ze niet verbonden zijn met het doel en dus niet leiden tot ontgoocheling, tot onthechting, tot kalmte, tot directe kennis, tot zelf-ontwaken, tot vrijheid. Daarom heb ik ze niet onderwezen”.

Voor mij is het zo belangrijk om het doel van de Boeddha’s lessen voor ogen te houden: stress en de oorzaken van stress. Vrijheid en de oorzaken van vrijheid. Deze les is een van de belangrijkste bladeren in onze hand. Een ander belangrijk blad is vriendelijkheid. Een glimlach komt automatisch op wanneer ik me herinner aan hoe de Dalai Lama zijn religie omschrijft: “Mijn religie is vriendelijkheid”. Telkens als ik het oude patroon van alles willen begrijpen en vastklampen opmerk, herinner ik me aan de handvol bladeren. Hierdoor richt de aandacht zich op wat echt belangrijk is: vriendelijkheid en vrijheid.

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws

Meer artikelen van Bart

Lees ook de andere artikelen op Vipassana.nu.

Nieuwe wegen vinden

Een blog van Joost van den Heuvel-Rijnders Bij het verlaten van de supermarkt zie ik twee kinderen staan, een jongen en meisje. Jaartje of tien. Ze verkopen hun oude speelgoed,…

Driedaagse, vierdaagse, vijf- of nogmeerdaagse

Een blog van Riët Aarsse Met plezier kijk ik naar de beelden van de Vierdaagse die een driedaagse wandeltocht werd. De beelden brengen me terug naar mijn studententijd toen ik…

Vrolijker het einde tegemoet

Een blog van Frits Koster Dit voorjaar heb ik via 30NOW een cursus mogen verzorgen over ‘Tien Spirituele Metgezellen’. Hierin hebben we online tien heilzame kwaliteiten verkend, die in de…

Een ‘wake-up call’

Zo werd het genoemd, de invasie van Rusland in Oekraïne. Een wake-up call voor de terreur die een bezeten autocratische president een democratisch land en zijn inwoners kan bezorgen. Vorig…

Oorlog

Er is een afschuwelijke oorlog gaande in Oekraïne! Mijn hart doet enorm veel pijn bij het zien wat daar gebeurt: al dat geweld, al die doden, al die gewonden, al…

Over het lezen van een sutta

Een middellange blog van Chris Grijns Als gepassioneerd beoefenaar zit en loop ik graag in aandacht. Op een gegeven moment komt dan ook de behoefte om te lezen. Om direct…

Het reproductiegetal van vriendelijkheid

Voor de zomer stond ik met de fiets voor een stoplicht te wachten. Na een lange en volle dag werken in het onderwijs stond ik daar, in gedachten verzonken. Toen…

Hoe jezelf te geven aan deze wereld

In het Vipassana Centrum in Groningen organiseren we activiteiten die ingaan op samenleven in deze overgangstijd. Meditatie geeft de mogelijkheid om bewust te zijn van wat er speelt in lichaam…

Alles inclusief? Hoe dan?

Op het moment dat ik deze blog schrijf zijn de Taliban bezig aan hun opmars om Afghanistan te veroveren op de zittende regeringstroepen. Kabul staat op het punt te vallen.…